RSS
 

Notki z tagiem ‘życie wieczne’

Odsłanianie duszy

24 kwi

Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim. 
J 6, 54-56

Tylko Chrystus jest Tym, który daje życie.
On jest naszą nadzieją na lepsze życie. Nie tylko przyszłe.
Jeśli będziemy Mu całkowicie ufać poprowadzi nas przez trudy. Będziemy iść razem z Nim.

A co może być lepsze niż kroczenie przez życie z Przyjacielem u boku?

*****

Panie Jezu bądź ze mną w ten trudny czas. Pociesz mnie. Dotknij, przytul i pobłogosław jak czyniłeś to z dziećmi.
Prowadź mnie zawsze przez życie.
Naucz żyć w pełni wiarą. Żebym nie dzieliła mojego życia na sektory (szkolenie, czas na relaks, czas na modlitwę), ale żebym stale potrafiła odczuć i docenić to, że przy Mnie trwasz. W każdej sekundzie mojego życia. Nawet wtedy kiedy jestem zdołowana, zapłakana i nie potrafię poradzić sobie z negatywnymi ocenami innych. 
Naucz mnie nie przejmować się opiniami innych ludzi. Żebym potrafiła przyjąć je na spokojnie, obiektywnie ocenić i odpowiedzieć na nie logicznymi argumentami.
Jezu, ufam Tobie!
Amen.

 

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Ewangelia

 

Prawo ograniczeniem wolności?

23 lut

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 19

Słowa Twe, Panie, dają życie wieczne. 

Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, * 
świadectwo Pana niezawodne, uczy prostaczka mądrości. 
Jego słuszne nakazy radują serce, * 
jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy. 

Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, * 
sądy Pana prawdziwe, a wszystkie razem słuszne. 
Niech znajdą uznanie przed Tobą 
słowa ust moich i myśli mego serca, * 
Panie, moja Opoko i mój Zbawicielu. 

Jak prawo może pokrzepiać duszę? Kiedy słyszymy, że czegoś nam nie wolno buntujemy się, odbieramy to jako ograniczenie wolności.
Ale Prawo Boskie pragnie szczęścia człowieka w perspektywie wiecznej. Z tego powodu czasem trzeba się zgodzić na ograniczenie pragnień doczesnych. Jest to jednak ograniczenie tylko w myśleniu człowieka. Bo jeśli złamiemy Prawo, poddamy się pokusie to będziemy zaspokojeni tylko przez krótki czas. Później odczujemy pustkę, a do tego będą nas prześladować wyrzuty sumienia.
Przestrzeganie Prawa pokrzepia duszę, ponieważ sprawia, że czujemy się bliżej Boga. Zacieśniamy relację z Nim. A co może dać większą radość niż przebywanie z Bogiem?

Dlatego człowiek wiary stara się by jego czyny i słowa nie raniły Boga, ale żeby przynosiły Mu radość.
„Niech znajdą uznanie słowa ust moich i myśli mego serca”. Przed Bogiem znaczenie mają nie tylko czyny, ale i słowa i myśli. Jednak nie możemy czuć się ograniczani jakby przez wielkiego strażnika. Nie mamy zmieniać naszego postępowania ze strachu, ale z miłości Boga.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Psalm

 

Zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi

03 sty

Pierwsze CZYTANIE
1 J 2,29-3,6

Jeżeli wiecie, że Bóg jest sprawiedliwy, to uznajcie również, że każdy, kto postępuje sprawiedliwie, pochodzi od Niego. Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi: i rzeczywiście nimi jesteśmy. Świat zaś dlatego nas nie zna, że nie poznał Jego. Umiłowani, obecnie jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie ujawniło, czym będziemy. Wiecie, że gdy się objawi, będziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim, jakim jest. Każdy zaś, kto pokłada w Nim nadzieję, uświęca się, podobnie jak On jest święty. Każdy, kto grzeszy, dopuszcza się bezprawia, ponieważ grzech jest bezprawiem. Wiecie, że On się objawi po to, aby zgładzić grzechy, w Nim zaś nie ma grzechu. Każdy, kto trwa w Nim, nie grzeszy, żaden zaś z tych, którzy grzeszą, nie widział Go ani Go nie poznał.

Być dzieckiem Boga to wielki przywilej. Móc zwracać się do Niego „Tatusiu” pozwala odkryć nam czym jest wiara.
Wiara to nie tylko lęk przed śmiercią. Nie wierzymy dlatego, żeby po śmierci nie ulec unicestwieniu, mieć nadzieję na przyszłe życie.
Ale wiara jest połączona z miłością.

Bóg wybrał nas, kocha nas, dlatego nazwał nas swoimi dziećmi.
To pozwala nam nazywać Go naszym Tatusiem. Co to dla nas oznacza? Że możemy bez lęku stanąć przed Nim, zwierzyć się z naszych lęków, prosić o to co nam potrzeba, ale przede wszystkim dziękować za to czym nas już obdarzył – czyli za miłość.

W przyszłym życiu, w Królestwie Bożym Boga będziemy poznawać inaczej niż obecnie. Będziemy Go widzieć oczami miłości. Ujrzymy Go takim jakim jest. Trudno nam sobie wyobrazić jak to będzie wyglądać, ale pokładamy nadzieję, że naprawdę tego doświadczymy.
Mamy ufać Bogu, że tak będzie i mamy czynić wszytko by móc się zbliżyć do Królestwa Bożego.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie

 

Namaszczenie, które otrzymaliście od Niego, trwa w was

02 sty

Pierwsze CZYTANIE
1 J 2,22-28

Któż jest kłamcą, jeśli nie ten, kto zaprzecza, że Jezus jest Mesjaszem? Ten właśnie jest Antychrystem, który nie uznaje Ojca i Syna. Każdy, kto nie uznaje Syna, nie ma też i Ojca, kto zaś uznaje Syna, ten ma i Ojca. Wy zaś zachowujecie w sobie to, co słyszeliście od początku. Jeżeli będzie trwało w was to, co słyszeliście od początku, to i wy będziecie trwać w Synu i w Ojcu. A obietnicą tą, daną przez Niego samego, jest życie wieczne. To wszystko napisałem wam o tych, którzy wprowadzają was w błąd. Co do was to namaszczenie, które otrzymaliście od Niego, trwa w was i nie potrzebujecie pouczenia od nikogo, ponieważ Jego namaszczenie poucza was o wszystkim. Ono jest prawdziwe i nie jest kłamstwem. Toteż trwajcie w Nim tak, jak was nauczył. Teraz właśnie trwajcie w Nim, dzieci, abyśmy, gdy się zjawi, mieli w Nim ufność i w dniu Jego przyjścia nie doznali wstydu.

Musimy zachowywać Słowo Boże, które usłyszeliśmy i które wciąż słyszymy na nowo w czasie Mszy św, kazań. Zachowywać to znaczy zapamiętać, rozważać i postępować według niego.
Jeśli będziemy tak robić to naszą nagrodą w przyszłym życiu będzie uczestnictwo w Królestwie Niebieskim.

Namaszczenie, które otrzymaliśmy – czyli chrzest – cały czas oddziałuje na nas. Powinniśmy sobie to uświadamiać.
Św. Jan pisze, że dzięki temu namaszczeniu nie potrzebujemy już pouczenia. Jednak dotyczy to zmysłu wiary, pewnej intuicji, która nam wskazuje co jest dobre, a co złe. Ale wciąż potrzebujemy by nam przypominać i wyjaśniać na nowo Słowo Boże – jak żyć według niego na co dzień.

Mamy trwać w Jezusie, w wierze w Niego. Mamy działać na Jego chwałę i cześć, żebyśmy mogli bez strachu, z radością czekać na Jego ponowne przyjście.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie

 

Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów

08 gru

Drugie CZYTANIE
Ef 1, 3-12

Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa; który napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym na wyżynach niebieskich w Chrystusie. W Nim bowiem wybrał nas przez założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem.
Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów przez Jezusa Chrystusa, według postanowienia swej woli, ku chwale majestatu swej łaski, którą obdarzył nas w Umiłowanym.
W Nim dostąpiliśmy udziału my również, z góry przeznaczeni zamiarem Tego, który dokonuje wszystkiego zgodnie z zamysłem swej woli, po to, byśmy istnieli ku chwale Jego majestatu, my, którzyśmy już przedtem nadzieję złożyli w Chrystusie.

Bóg błogosławi nam każdego dnia, obdarza łaskami, jest obecny w innych ludziach, choć czasem trudno to dostrzec.
Cokolwiek robi dla nas czyni to z miłości. Jest ona tak wielka, że nawet poświęcił Swojego Syna, żebyśmy mogli mieć życie wieczne.

Podobny sens można odczytać z Księgi Sofoniasza:

„Pan, twój Bóg jest pośród ciebie, 
Mocarz – On zbawi, 
uniesie się weselem nad tobą, 
odnowi swą miłość” (So 3, 1)

Bóg jest zawsze z nami, raduje się z naszej obecności wśród wiernych, co dzień odnawia Jego miłość w nas.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie