RSS
 

Notki z tagiem ‘stary testament’

Uzdrowienie z krzyża

14 wrz

Każdy ukąszony jeśli tylko spojrzy na niego zostanie przy życiu
Lb 21, 8

Wydawać by się mogło że Stary i Nowy Testament to dwie odrębne całości, które mają ze sobą niewiele wspólnego.
Że różni je czas powstania, tematyka i różne spojrzenie na moralność i karę za grzechy.

Stary Testament zawiera w sobie zapowiedzi tego co dzieje się w Nowym. A Nowy wypełnia to co było zapowiedziane w Starym.

Przykład tego mamy w dzisiejszym czytaniu. Księga Liczb mówi o uzdrowieniu ukąszonych przez węże. Czy to tylko opis wydarzenia z historii?
Nie, patrząc na tą opowieść metaforycznie zobaczymy że realizuje się ona przez ofiarę krzyżową Jezusa.

Jezus jest wężem, wywyższonym, który uzdrawia tych, którzy na Niego „spojrzą” – uwierzą.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie

 

Pan przemówił do Jonasza tymi słowami: idź do Niniwy i głoś jej upomnienie

25 sty

Pierwsze CZYTANIE
Jon 3, 1-5.10

Pan przemówił do Jonasza po raz drugi tymi słowami: «Wstań, idź do Niniwy, wielkiego miasta, i głoś jej upomnienie, które Ja ci zlecam». Jonasz wstał i poszedł do Niniwy, jak Pan powiedział.
Niniwa była miastem bardzo rozległym – na trzy dni drogi. Począł więc Jonasz iść przez miasto jeden dzień drogi i wołał, i głosił: «Jeszcze czterdzieści dni, a Niniwa zostanie zburzona».
I uwierzyli mieszkańcy Niniwy Bogu, ogłosili post i oblekli się w wory od największego do najmniejszego.
Zobaczył Bóg czyny ich, że odwrócili się od swojego złego postępowania. I ulitował się Bóg nad niedolą, którą postanowił na nich sprowadzić, i nie zesłał jej.

Jonasz opierał się Bogu. Nie chciał czynić tego co Pan mu kazał. Uciekł od swojego powołania, chciał odpłynąć statkiem w przeciwnym kierunku, ale Pan nie dał za wygraną. Wywołał wielką burzę, która zmusiła Jonasza do ujawnienia tego, że ucieka przed Bogiem. By nie narażać innych ludzi ze statku na narażenie życia sam rzucił się w morze.
Znana jest historia o tym, że połknęła go wielka ryba i że żył w jej brzuchu 3 dni i 3 noce.

Dzisiejszy tekst czytania pokazuje nam jednak czas już po tych wydarzeniach.
Dowiadujemy się, że Bóg ponownie kieruje do Jonasza swoje słowo. Tym razem Jonasz nie sprzeciwia się.
Udaje się do Niniwy, żeby głosić jej nawrócenie.

Jednak można przypuszczać, że czyni to niechętnie. Raczej ze strachu przed Bogiem niż z własnego przekonania.
Jonasz raczej nie głosił nawrócenia z gorącym sercem zapaleńca, ale chciał jak najszybciej zakończyć swoją misję.
Można tak przypuszczać z tego, że Niniwa był rozległa na trzy dni drogi, a Jonasz przechodził przez nią tylko przez jeden dzień.

Mimo tak niecharyzmatycznego nauczyciela całe miasto się nawróciło.
To nas uczy, że nie wszyscy księża mogą być przez nas lubiani, nie muszą mieć tysiąca pomysłów na ewangelizację i rozwinięcie życia w parafii. Ważne jest tylko to, że są wyświęceni – namaszczeni przez Boga.
Bóg jest zawsze z tymi, których wybiera i pomaga im wypełnianiu powołania. Nawet jeśli oni sami w siebie nie wierzą.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie

 

Zaprawdę bliskie jest Jego zbawienie

23 sty

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 85

Łaska i wierność spotkają się z sobą. 

Okaż nam, Panie, łaskę swoją * 
i daj nam swoje zbawienie. 
Zaprawdę bliskie jest Jego zbawienie † 
dla tych, którzy Mu cześć oddają, * 
i chwała zamieszka w naszej ziemi. 

Łaska i wierność spotkają się z sobą, * 
ucałują się sprawiedliwość i pokój. 
Wierność ziemi wyrośnie, * 
a sprawiedliwość spojrzy z nieba. 

Pan sam obdarzy szczęściem, * 
a nasza ziemia wyda swój owoc. 
Przed Nim będzie kroczyć sprawiedliwość, * 
a śladami Jego kroków zbawienie

Psalm uczy nas jak powinniśmy podchodzić do kwestii śmierci.
Nie powinniśmy być przerażeni perspektywą jej nieuchronnego zbliżania się. Każdy z nas kiedyś umrze. A my powinniśmy pamiętać, że to „kiedyś” może nastąpić w każdej chwili.

Jednak takie myślenie nie powinno prowadzić nas ku pesymizmowi, ale ku poprawie własnego postępowania i przemiany życia.

Jako chrześcijanie powinniśmy się cieszyć, że czas, gdy będziemy mogli oglądać Boga twarzą w twarz jest coraz bliżej.

Perspektywa zbawienia powinna oświecać całą naszą życiową drogę. Ukazywać nam, że to co teraz odbieramy za ważne i decydujące w naszym życiu wcale takie nie jest. Sensem naszego życia jest przyszłe zbawienie.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Psalm

 

Przychodzę, Boże, pełnić Twoje wolę.

22 sty

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 40

Przychodzę, Boże, pełnić Twoje wolę. 

Nie chciałeś ofiary krwawej; ani z płodów ziemi, * 
lecz otworzyłeś mi uszy. 
Nie żądałeś całopalenia i ofiary za grzechy. * 
Wtedy powiedziałem: «Oto przychodzę. 

W zwoju księgi jest o mnie napisane: † 
Radością jest dla mnie pełnić Twoją wolę, mój Boże, * 
a Twoje prawo mieszka w moim sercu»
Głosiłem Twoją sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu * 
i nie powściągałem warg moich, o czym Ty wiesz, Panie. 

Niech się radują i weselą w Tobie * 
wszyscy, którzy Ciebie szukają, 
a ci, którzy pragną Twojej pomocy, * 
niech zawsze mówią: «Pan jest wielki».

„Przychodzę Boże pełnić Twoją wolę”. Każdy z nas powinien rozważyć czy naprawdę to robi. Czy spełniam Bożą wolę w moim życiu, na co dzień?
Czy spełnianie woli Bożej jest taką wielką ofiarą?

Przecież Bóg nie żąda od nas jakiś wielkich, niemożliwych rzeczy. Nie pragnie ofiar ze zwierząt czy roślin. Nie musimy ofiarowywać Bogu nic materialnego.

Bóg pragnie nam uświadomić – otworzyć uszy na prawdę. Jedyną ofiarą, którą oczekuje z naszej strony jest wypełnianie Jego woli.

Kiedy to odkryjemy i zaakceptujemy zauważymy, że nie jest to dla nas ciężarem, ale radością.

Jeśli nadal szukamy swojej drogi lub nie potrafimy odnaleźć się na naszej drodze życiowej musimy powtarzać: „Pan jest wielki”.
Musimy wierzyć, że Bóg nas poprowadzi tam gdzie mamy być i że ta droga da nam szczęście.
Potrzeba tylko wiary i nadziei.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Psalm

 

Słowa Twe, Panie, są duchem i życiem.

17 sty

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 19

Słowa Twe, Panie, są duchem i życiem. 

Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, * 
świadectwo Pana niezawodne, uczy prostaczka mądrości. 
Jego słuszne nakazy radują serce, * 
jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy. 

Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, * 
sądy Pana prawdziwe, a wszystkie razem słuszne. 
Niech znajdą uznanie przed Tobą † 
słowa ust moich i myśli mego serca,
Panie, moja Opoko i mój Zbawicielu. 

Słowa Boga pokrzepiają duszę. Dodają sił, gdy czujemy się słabi. Nie pozwalają nikomu upaść w rozpaczy.
Możemy się zastanawiać jak nakazy mogą kogoś cieszyć. Ale jeśli się kogoś kocha to pragnie się robić to co on chce.
Tak samo powinno być z nami w stosunku do Boga.
Nie traktować wyroków Bożych, Jego woli jako coś co ogranicza naszą wolę. Ale przyjmować to jako coś co pozwoli nam poznać siebie i rozwinąć się.

„Słowa Twe, Panie, są duchem i życiem”. Pomagają przetrwać mi trudny czas, pozwalają uspokoić emocje. Sprawiają, że zwracam się ku temu co ważne – do życia wiary, a nie przejmuję się tym co doczesne.

W trudnych chwilach pomaga mi powtarzanie słów pieśni:
„Jak ożywczy deszcz
Duchu Święty przyjdź.
Dotknij naszych serc,
rozpal ognia żar.

Dziś przenikaj nas
tchnieniem mocy swej,

bądź nam światłem dnia
i nadzieją serc”.

Choć czasem emocje są tak silne, że trudno się opanować. Trzeba prosić Boga, żeby pomógł nam uporać się z naszymi problemami i pozwolił nam znaleźć ukojenie w Jego słowach.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Psalm

 

Oto mój Sługa, nie złamie [On] trzciny nadłamanej

11 sty

Pierwsze CZYTANIE
Iz 42, 1-4.6-7

To mówi Pan: «Oto mój Sługa, którego podtrzymuję. Wybrany mój, w którym mam upodobanie. Sprawiłem, że Duch mój na Nim spoczął; On przyniesie narodom Prawo. Nie będzie wołał ni podnosił głosu, nie da słyszeć krzyku swego na dworze. Nie złamie trzciny nadłamanej, nie zagasi knotka o nikłym płomykuOn z mocą ogłosi Prawo, nie zniechęci się ani nie załamie, aż utrwali Prawo na ziemi, a Jego pouczenia wyczekują wyspy. Ja, Pan, powołałem Cię słusznie, ująłem Cię za rękę
i ukształtowałem, ustanowiłem Cię przymierzem dla ludzi, światłością dla narodów, abyś otworzył oczy niewidomym, ażebyś z zamknięcia wypuścił jeńców, z więzienia tych, co mieszkają w ciemności».

Dzisiejsze czytanie to proroctwo Izajasza odnoszące się do Jezusa.
Jest On Mesjaszem, Wybranym Boga, który przynosi Prawo.
Jednak nie przychodzi On z mocą, tak jak wszyscy sądzili, nie jest potężnym królem, przywódcą politycznym.

Jezus jest cichy i pokornego serca (Mt 11,29). Nie wykrzykuje On swoich racji, tylko głosi swoją naukę.
Jezus nie łamie trzciny nadłamanej. Symbolizuje ona wszystkich tych, którzy czują się słabi, złamani przez życie i którzy nie mają już sił by powstać. Chrystus nie dobija ich, nie dokłada im ciężaru przez wskazywanie ich słabości, z którymi mogliby walczyć. On pokrzepia każdego, stara się dać siłę. On daje ukojenie duszy (Mt 11,29).

„Ci, co zaufali Panu, odzyskują siły,
otrzymują skrzydła jak orły:
biegną bez zmęczenia,
bez znużenia idą”  (Iz 40,31).

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie

 

Powstań, świeć, Jeruzalem, bo przyszło twe światło

06 sty

Pierwsze CZYTANIE
Iz 60, 1-6

Powstań, świeć, Jeruzalem, bo przyszło twe światło i chwała Pana rozbłyska nad tobą. Bo oto ciemność okrywa ziemię i gęsty mrok spowija ludy, a ponad tobą jaśnieje Pan i Jego chwała jawi się nad tobą. I pójdą narody do twojego światła, królowie do blasku twojego wschodu. Podnieś oczy wokoło i popatrz: Ci wszyscy zebrani zdążają do ciebie. Twoi synowie przychodzą z daleka, na rękach niesione twe córki. Wtedy zobaczysz i promienieć będziesz, zadrży i rozszerzy się twoje serce, bo do ciebie napłyną bogactwa zamorskie, zasoby narodów przyjdą ku tobie. Zaleje cię mnogość wielbłądów, dromadery z Madianu i z Efy. Wszyscy oni przybędą ze Saby, ofiarują złoto i kadzidło, nucąc radośnie hymny na cześć Pana.

Odczytując tekst dzisiaj, dla nas możemy to zrobić w sposób bardzo osobisty.
Możemy postawić się na miejscu Jerozolimy. Wtedy powinniśmy zrozumieć tekst jako wezwanie dla nas, żeby powstań, przestać się lękać, bo przyszedł Pan. On nas oświeca i ogarnia nas swoją chwałą.
Wspomaga nas pośród ciemności grzesznego świata, prowadzi nas ku sobie, nie pozwalając upaść w ciemność.

Kiedy zrozumiemy to, że Chrystus jest ciągle z nami będziemy promienieć i „zadrżą i rozszerzą się nasze serca”. Będziemy przepełnieni szczęściem i miłością.

Musimy tylko dostrzec, że to już się wydarza. A nasze serce napełni się pokojem i nawet w obliczu trudności będziemy szukać wsparcia u Boga, a nie odwrócimy się od Niego.

Powinniśmy prosić Boga tak jak psalmista:

Spraw, bym usłyszał radość i wesele:
niech się radują kości, któreś skruszył! (…)
Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste
i odnów w mojej piersi ducha niezwyciężonego!  Ps 51, 10-12

Duch niezwyciężony to coś, czego nam potrzeba w dzisiejszych czasach…

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie

 

Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą

01 sty

Pierwsze CZYTANIE
Lb 6, 22-27

Pan mówił do Mojżesza tymi słowami:  «Powiedz Aaronowi i jego synom: tak oto macie błogosławić synom Izraela. Powiecie im: 
„Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku tobie swoje oblicze i niech cię obdarzy pokojem”.  Tak będą wzywać imienia mojego nad synami Izraela, a Ja im będę błogosławił».

W dzisiejszym czytaniu mamy piękne świadectwo jakimi słowami mają siebie błogosławić Izraelici.
Powinniśmy brać z nich przykład.

Jak przyjemnie byłoby usłyszeć słowa: „niech cię Pan błogosławi” zamiast zwykłego: „dzień dobry”.
Zamiast złości na drugą osobę, życzyć mu błogosławieństwa ze strony Boga, Jego opieki, Opatrzności, łask. Życzenia doświadczenia pokoju w sercu.

Wypowiedzenie takiego błogosławieństwa byłoby świadectwem naszej wiary w życiu codziennym, ale też ukazywałoby, że żyjemy przykazaniem miłości bliźniego. Kochamy go jak siebie i mówimy mu to co pragnęlibyśmy usłyszeć.

Słowa piękne, ale na razie fikcyjne. Szkoda.

Zapamiętajmy te słowa błogosławieństwa. I jeśli nawet nie wypowiemy ich głośno to w myślach błogosławmy naszym najbliższym, rodzinie, znajomym, ale również przypadkowo spotkanym osobom.

————————————

Na ten Nowy Rok życzę wszystkim:
Niech cię Pan błogosławi i strzeże.
Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą,
niech cię obdarzy swą łaską.
Niech zwróci ku tobie swoje oblicze
i niech cię obdarzy pokojem

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie

 

Ty jesteś moim Ojcem

21 gru

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 89

(…)Na wieki będę sławił łaski Pana. 

On będzie wołał do Mnie: «Ty jesteś moim Ojcem,* 
moim Bogiem, opoką mego zbawienia». 
Na wieki zachowam dla niego łaskę * 
i trwałe będzie moje z nim przymierze. 

Dzisiejszy psalm ukazuje, że Boga mamy nazywać Ojcem. To znaczy, że Bóg nie jest jakimś strasznym potworem, który tylko rozlicza nas z wypełniania przykazań i za każdy błąd karze.
Bóg jest naszym Ojcem. Ojciec bierze na ramiona swoje dzieci, przytula kiedy są smutne, leczy kiedy się zranią. Bóg jest Ojcem miłosiernym.

Co to znaczy, że możemy do Boga wołać: „Ty jesteś moim Ojcem” czy „Abba Ojcze”?
To znaczy, że mamy Boga przede wszystkim kochać i ufać Mu. Ufać biorąc przykład z dzieci, które przyjmują z radością każdy objaw miłości rodziców.

Bóg nie pragnie dla nikogo zguby. Dlatego mówi: „na wieki zachowam dla niego łaskę i trwałe będzie moje z nim przymierze”. Ze strony Boga nigdy nic się  nie zmieni. Zawsze będzie nas kochał. Choćbyśmy grzeszyli. Ale tylko od nas zależy czy przyjmiemy tą łaskę i wybierzemy miłość Boga.
To nasz wolny wybór. Bóg czeka na Ciebie.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Psalm

 

Bo Ty jesteś moją opoką i twierdzą

19 gru

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 71

Będę opiewał chwałę Twoją, Boże. 

Bądź dla mnie skałą schronienia * 
i zamkiem warownym, aby mnie ocalić. 
Bo Ty jesteś moją opoką i twierdzą, * 
Boże mój, wyrwij mnie z rąk niegodziwca. 

Bo Ty, mój Boże, jesteś moją nadzieją, * 
Panie, Tobie ufam od lat młodości. 
Ty byłeś moją podporą od dnia narodzin, * 
od łona matki moim opiekunem. 

Opowiem o potędze Pana, * 
będę przypominał tylko Twoją sprawiedliwość. 
Boże, Ty mnie uczyłeś od mojej młodości * 
i do tej chwili głoszę Twoje cuda. 

Ten Psalm świetnie oddaje postawę jaką powinien przyjmować chrześcijanin. Ma on opierać się na Bogu, a nie wierzyć tylko we własne siły. To WIARA – pierwsza z cnót teologalnych.
Bóg jest z każdym z nas w każdym momencie. W chwili trudnej możemy się na Nim oprzeć: jest skałą schronienia, jest opoką i twierdzą.

Pan Bóg jest z nami cały czas, stworzył nas z miłości, opiekuje się nami od momentu poczęcia – „od łona matki (byłeś) moim opiekunem”. W każdym czasie w Bogu mamy pokładać nadzieję, śpiewamy przecież w znanej pieśni:

Będę śpiewał Tobie, Mocy moja
Ty, Panie jesteś mą nadzieją
Tobie ufam i bać się nie będę

Psalm i ta pieśń wyrażają NADZIEJĘ.

Ostatnia strofa psalmu podkreśla to, że powinniśmy głosić innym naszą wiarę, wynika to z sakramentu chrztu świętego. Ale przede wszystkim powinna nas do tego skłaniać miłość do Boga. Bo prawdziwa miłość nie kończy się na słowach, ale realizuje się w działaniu. Uznając, że głoszenie łączy się z miłością do Głoszonego można powiedzieć, że psalm wyraża też MIŁOŚĆ.

Wiara, nadziej i miłość powinny nadawać kierunek naszemu życiu.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Psalm