RSS
 

Notki z tagiem ‘niebo’

Dusza moja raduje się w Bogu moim

14 gru

Pierwsze CZYTANIE
Iz 61,1-11

Duch Pana Boga nade mną, bo Pan mnie namaścił. Posłał mnie, by głosić dobrą nowinę ubogim, by opatrywać rany serc złamanych, by zapowiadać wyzwolenie jeńcom i więźniom swobodę; aby obwieszczać rok łaski Pańskiej, i dzień pomsty naszego Boga; aby pocieszać wszystkich zasmuconych, „Ogromnie się weselę w Panu, dusza moja raduje się w Bogu moim, bo mnie przyodział w szaty zbawienia, okrył mnie płaszczem sprawiedliwości, jak oblubieńca, który wkłada zawój, jak oblubienicę strojną w swe klejnoty. Zaiste, jak ziemia wydaje swe plony, jak ogród rozplenia swe zasiewy, tak Pan Bóg sprawi, że się rozpleni sprawiedliwość i chwalba wobec wszystkich narodów”.

Dzisiejsze czytanie pokazuje nam, że wiara to nie tylko smutek, „pokutowanie” na co dzień, chodzenie ze smętną miną.
Ale wiara w Boga daje siłę w życiu, jest źródłem największej radości. Dlatego Izajasz mówi, że weseli się w Panu i jego dusza raduje się w Bogu.
Z samego faktu, że otrzymaliśmy dar wiary powinniśmy się cieszyć i dziękować Bogu.

W moim sercu mieszka Bóg,
a Jego flagą radość jest.
W moim sercu mieszka Bóg,
a Jego flagą radość jest,
a Jego flagą radość jest. („Flaga”)

Dopiero, gdy czerpiemy radość z wiary możemy skutecznie głosić Słowo Boże – „głosić dobrą nowinę ubogim”.

Kto się nawróci, ten się nie smuci:
Każdy święty chodzi uśmiechnięty.
Tylko nawrócona jest zadowolona:
Każda święta chodzi uśmiechnięta…

Nic nie potrzebuje, zawsze się raduje,
Bo święta załoga kocha tylko Boga…
Nic nie potrzebuje, zawsze się raduje,
Bo święta załoga kocha tylko Boga… („Święty uśmiechnięty – taki duży, taki mały…”)

To do czego dążymy i pragniemy – zbawienie powinno być dla nas źródłem radości, a nie smutku.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie

 

Pan Bóg będzie świecił nad nimi i będą królować na wieki wieków

29 lis

Pierwsze CZYTANIE
Ap 22, 1-7

I ukazał mi rzekę wody życia, lśniącą jak kryształ, wypływającą z tronu Boga i Baranka. Pomiędzy rynkiem Miasta a rzeką, po obu brzegach, drzewo życia, rodzące dwanaście owoców – wydające swój owoc każdego miesiąca – a liście drzewa /służą/ do leczenia narodów. Nic godnego klątwy już /odtąd/ nie będzie. I będzie w nim tron Boga i Baranka, a słudzy Jego będą Mu cześć oddawali. I będą oglądać Jego oblicze, a imię Jego – na ich czołach. I /odtąd/ już nocy nie będzie. A nie potrzeba im światła lampy i światła słońca, bo Pan Bóg będzie świecił nad nimi i będą królować na wieki wieków. I rzekł mi: Te słowa wiarygodne są i prawdziwe, a Pan, Bóg duchów proroków, wysłał swojego anioła, by sługom swoim ukazać, co musi stać się niebawem. A oto niebawem przyjdę. Błogosławiony, kto strzeże słów proroctwa tej księgi.

Dzisiejsze czytanie ukazuje nam opis życia przyszłego. W Królestwie Bożym będziemy oglądać oblicze Boga – poznamy to co dla nas było niejasne, tajemnicze.
Tu, na ziemi kochamy Boga miłością, która ma pewne braki – czasem wstydzimy się naszej wiary, grzeszymy raniąc Boga. Tam będziemy tak Go kochać i będziemy do Niego tak przynależeć, że będziemy mieli Jego imię wypisane na czole.

Kiedyś usłyszałam od kogoś takie wytłumaczenie życia przyszłego, które bardzo mi się spodobało: Bóg będzie jak lampa, a ludzie będą abażurem – każdy człowiek będzie jego częścią. Ci, którzy wierzą w Boga i zostaną zbawieni będą przepuszczać światło Boga, będzie ono ich przenikać. Ci, którzy odrzucili Boga także będą częścią abażuru, ale będą miejscami ciemnymi, które nie przepuszczają światła. Ich wiecznym cierpieniem – piekłem będzie to, że Bóg jest tak blisko nich, a oni w życiu doczesnym pragnęli być od Niego jak najdalej.
Wszyscy ludzie będą przebywać w jednym miejscu  i ich serce będzie wiedziało czy są w niebie czy piekle – sami je sobie urządzą.
A Pan Bóg „będzie świecił nad nimi i będą królować na wieki wieków”.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie

 

Ja bowiem dam wam wymowę i mądrość

26 lis

EWANGELIA
Łk 21, 12-19

Lecz przed tym wszystkim podniosą na was ręce i będą was prześladować. Wydadzą was do synagog i do więzień oraz z powodu mojego imienia wlec was będą do królów i namiestników. Będzie to dla was sposobność do składania świadectwa. Postanówcie sobie w sercu nie obmyślać naprzód swej obrony. Ja bowiem dam wam wymowę i mądrość, której żaden z waszych prześladowców nie będzie się mógł oprzeć ani się sprzeciwić. A wydawać was będą nawet rodzice i bracia, krewni i przyjaciele i niektórych z was o śmierć przyprawią. I z powodu mojego imienia będziecie w nienawiści u wszystkich. Ale włos z głowy wam nie zginie. Przez swoją wytrwałość ocalicie wasze życie.

Dzisiejsza Ewangelia mówi o wyznawaniu wiary w obliczu prześladowań.
Jednak większość nas nie spotyka się z prześladowaniem z powodu wiary prowadzącym aż do śmierci. Dlatego można ten tekst odczytać inaczej.
Sposobnością do składania świadectwa ma być nasze życie codzienne – z tego jak żyjemy inni mają odczytywać, że tak żyje chrześcijanin.
Może chodzić o postawę życzliwości, szacunku do innych. Ale także odwagi mówienia tego, że jestem członkiem Kościoła, chodzę na Msze św. i się modlę.

Osobiście nie spotkałam się z odrzuceniem, wyśmiewaniem z powodu wiary. Ale jeśli spotyka nas taka sytuacja to nie mamy wymyślać wcześniej jak się przed tym bronić. Tylko modlić się, bo jak Jezus powiedział: „Ja bowiem dam wam wymowę i mądrość”.
Bóg zsyła wtedy Ducha Świętego, który mówi nam co mamy powiedzieć, ale także nas pociesza w strapieniu.

Prześladowanie, czy to krwawe, czy społeczne jest trudnym doświadczeniem. Ale Jezus wskazuje, że przez podjęcie trudu obrony wiary ocalimy życie. Jeśli nie to doczesne, to to przyszłe.

Panie Boże wierzę, że mimo iż nie potrafię za dobrze dyskutować, to Ty dasz mi siłę i wymowę, żebym mogła bronić wiary!

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Ewangelia

 

Święty, Święty, Święty, Pan Bóg wszechmogący

19 lis

Pierwsze CZYTANIE
Ap 4, 1-11

Potem ujrzałem: (…)  A oto w niebie stał tron i na tronie [ktoś] zasiadał. (…)dokoła tronu cztery Zwierzęta pełne oczu z przodu i z tyłu: Zwierzę pierwsze podobne do lwa, Zwierzę drugie podobne do wołu, Zwierzę trzecie mające twarz jak gdyby ludzką i Zwierzę czwarte podobne do orła w locie. Cztery Zwierzęta – a każde z nich ma po sześć skrzydeł – dokoła i wewnątrz są pełne oczu, i spoczynku nie mają, mówiąc dniem i nocą: Święty, Święty, Święty, Pan Bóg wszechmogący, Który był i Który jest, i Który przychodzi. A ilekroć Zwierzęta oddadzą chwałę i cześć, i dziękczynienie Zasiadającemu na tronie, żyjącemu na wieki wieków, upada dwudziestu czterech Starców przed Zasiadającym na tronie i oddaje pokłon żyjącemu na wieki wieków, i rzuca przed tronem wieńce swe, mówiąc: Godzien jesteś, Panie i Boże nasz, odebrać chwałę i cześć, i moc, boś Ty stworzył wszystko, a dzięki Twej woli istniało i zostało stworzone.

Modlitwa to nie tylko prośba do Boga, ale także dziękczynienie i wychwalanie Go. Apokalipsa ukazuje, że Bóg jest święty, wszechmogący i wieczny. Z tego powodu należy Mu się chwała i cześć. Trzeba dziękować Bogu za to, że stworzył świat z wolnej woli i że powołał do istnienia człowieka z miłości. Dziękować za dobra, których dokonuje w naszym życiu i wychwalać Jezusa za ofiarę na Krzyżu, dzięki której otwarł nam dostęp do Nieba.

„Tobie chór Aniołów śpiewa nową pieśń
Chwała Barankowi

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie

 

Oto bowiem królestwo Boże jest pośród was

13 lis

EWANGELIA
Łk 17,20-25
Jezus zapytany przez faryzeuszów, kiedy przyjdzie królestwo Boże, odpowiedział im: «Królestwo Boże nie przyjdzie dostrzegalnie; i nie powiedzą: „Oto tu jest” albo: „tam”. Oto bowiem królestwo Boże jest pośród was». Do uczniów zaś rzekł: «Przyjdzie czas, kiedy zapragniecie ujrzeć choćby jeden z dni Syna Człowieczego, a nie zobaczycie. Powiedzą wam: „Oto tam” lub: „oto tu”. Nie chodźcie tam i nie biegnijcie za nimi. Bo jak błyskawica, gdy zabłyśnie, świeci od jednego krańca widnokręgu aż do drugiego, tak będzie z Synem Człowieczym w dniu Jego. Wpierw jednak musi wiele wycierpieć i być odrzuconym przez to pokolenie».

Królestwo Boże nie przychodzi jak sobie wyobrażamy przyjście końca świata. Nie będzie wielkich wydarzeń, które poruszą cały świat – jak w wierszu Czesława Miłosza „Piosenka o końcu świata” – każdy robi to co zwykle i „innego końca świata nie będzie”.
Jezus mówi, że Królestwo Boże jest już pośród nas. Trzeba je odnajdywać pośród codziennego pośpiechu, wykonywania rutynowych obowiązków.
Królestwo, które jest ukazane w tym fragmencie Ewangelii dokonuje się już od czasu przyjścia Jezusa na ziemię, Jego nauczania na ziemi. W Piśmie Świętym mówi się również o Królestwie przyszłym, które oznacza Niebo.
O przyjściu takiego królestwa mówi Jezus w słowach „jak błyskawica zabłyśnie…”. Ponowne przyjście Jezusa będzie wydarzeniem przemieniającym świat.
Ale w czas przed apokalipsą są wpisane cierpienia. Nie mogą one jednak osłabiać wiary…

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Ewangelia