RSS
 

Notki z tagiem ‘niebo’

Wniebowstąpienie

28 maj

Po tych słowach uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu. Kiedy jeszcze wpatrywali się w Niego, jak wstępował do nieba, przystąpili do nich dwaj mężowie w białych szatach. I rzekli: «Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo?» 
Dz 1, 9-11

Wniebowstąpienie Pańskie.
Po ludzku myśląc – Jezus wstępuje do nieba i odtąd przebywa wśród obłoków.

Dlatego Apostołowie wpatrywali się w niebo – sądzili, że Go tam jeszcze zobaczą.

„Do Nieba patrzysz w górę, a nie spojrzysz w siebie; Nie znajdzie Boga, kto Go szuka tylko w Niebie” – Adam Mickiewicz.

Jego nie ma na niebie nad nami – w przestworzach. Dlatego gdy Gagarin był na orbicie okołoziemskiej powiedział, że nie widzi Boga. Bo Jego tam nie ma.

On jest w Niebie, ale pisanym wielką literą. Dla nas jest to nie do ogarnięcia. Bo Bóg jest poza czasem i poza przestrzenią. A my poruszamy się tylko i wyłącznie w nich obu, wszystko co jest poza nimi jest dla nas niezrozumiałe i niepojęte.

Nauka też nic nam o tym nie powie. Bo nauka bada to co dotyczy natury, bada to co znajduje się w przestrzeni – tej bliskiej znanej nam i tej dalekiej – którą czasem trudno ogarnąć – wszechświat.

Bóg wykracza poza to wszystko dlatego nauka nic nie może nam powiedzieć o Bogu, wierze i wniebowstąpieniu.

Wszystko trzeba przyjąć na wiarę. A to już indywidualna sprawa jak każdy z nas wierzy.

225px-AscensionofChrist2

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie

 

Nie iść na łatwiznę

21 cze

Bo szeroka i przestronna jest ta droga, która prowadzi do zguby, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą
Mt 7, 13

Droga łatwa – szeroka, prosta i płaska wcale nie jest najlepsza dla człowieka. Ci którzy idą na łatwiznę szybko są zadowoleni, bo nie musieli się dużo męczyć, ale szybko też muszą zapłacić cenę za to.
Nie chodzi tu tylko o sprawiedliwość ludzką – gdy myślą,  nikt nie zauważy, a później okazuje się że nie dostaną premii, bo szef wiedział ich brak zaangażowania.

Szczególnie chodzi o sprawiedliwość w życiu przyszłym. Kto dziś się cieszy i bawi później będzie płakał. Kto teraz się trudzi zostanie nagrodzony w niebie.

Wielu ludzi wybiera drogę łatwą, ale nie warto ich naśladować. Lepiej wybrać drogę odmienną – drogę własną – drogę wiary. Może wszyscy będą się dziwić i wyśmiewać, ale nagrodą będzie szczęście wieczne.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Ewangelia

 

Rzesza zbawionych

01 lis

Potem ujrzałem a oto wielki tłum, którego nikt nie mógł policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków stojący przed tronem i przed Barankiem. Odziani sa w białe szaty a w ręku ich palmy. I głosem donośnym tak wołają: zbawienie u Boga naszego…
Ap 7, 9-10

Wielki tłum, którego nikt nie może policzyć. Tak będzie wyglądało niebo.
Tylu ludzi pragnie zbawić Bóg.

Bóg pragnie zbawienia każdego człowieka.
Ilu ludzi cieszy się już z możliwości oglądania Boga twarzą w twarz?
Nie wiemy.
Ale dziś obchodzimy ich święto – uroczystość Wszystkich Świętych.

Wszystkich, nie tylko tych których znany z imienia i nazwiska, ale także bezimiennych świętych. Możemy mieć nadzieję, że wśród nich są nasi bliscy, którzy odeszli.
Dziadek, Babcia, którzy się za nami wstawiają w niebie. Umarli, ale nas nie opuścili. Są blisko Boga, dostępują szczęścia niebieskiego.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie

 

Chwała Boża

24 wrz

Chwała Boża niech będzie w ich ustach; to jest chwałą wszystkich Jego świętych.
Ps 149, 9

Chwałą świętych nie są ich zasługi, które zdobyli w życiu, nie jest ich szacunek, cześć, jaką darzą ich żyjący.

Ale ich chwałą jest chwała Boga.

W niebie wszyscy będziemy „grzać się” w blasku chwały Boga.
To będzie sens naszego istnienia, będziemy cieszyć się z tego, że możemy przebywać w obecności Boga. Będzie to dla nas ogromna nagroda i radość.

Dlatego chóry zbawionych będą śpiewać z radości Bogu wesołe Alleluja.

 

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Psalm

 

Niebo, czyściec, piekło…

09 wrz

W owym czasie Jezus podniósł oczy na swoich uczniów i mówił: «Błogosławieni jesteście wy, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże. (…) Błogosławieni będziecie, gdy ludzie was znienawidzą (…) i z powodu Syna Człowieczego podadzą w pogardę wasze imię jako niecne: cieszcie się i radujcie w owym dniu, bo wielka jest wasza nagroda w niebie. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili prorokom.  Natomiast biada wam, bogaczom, bo odebraliście już pociechę waszą. (…) Biada wam, gdy wszyscy ludzie chwalić was będą. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili fałszywym prorokom».
Łk 6, 20-26

Jest nagroda i  jest kara za przyjętą postawę w danej sytuacji.
Nagroda będzie należała dla tych, którzy na ziemi cierpieli przez różne braki: nędzę, głód, smutek, prześladowania.
Kara spotka tych, którzy żyli w bezproblemowym świecie, którzy używali życia i nie przejmowali się innymi.

„A za nierozsądne wymysły ich nieprawości, którymi zwiedzeni czcili nierozumne gady i marne bydlęta, zesłałeś na nich w odwet mnóstwo nierozumnych zwierząt, by wiedzieli, że przez co kto grzeszy, przez to ponosi karę Mdr 11, 15-16.

Nie wiemy kto z nas będzie godzien oglądać Boga twarzą w twarz. Nie wiemy, czy nie trafimy najpierw do czyśćca.
Ale wiemy, że nasze postępowanie może nas ocalić od ognia piekielnego.
Wystarczy zmienić swoje życie, odwrócić się od złego i podjąć się czynienia dobrych uczynków.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Ewangelia

 

Oczyści wasze sumienia z martwych uczynków

24 sty

Pierwsze CZYTANIE
Hbr 9, 1-3.11-14

Wprawdzie także i pierwsze /przymierze/ miało przepisy służby Bożej oraz ziemski przybytek. Był to namiot, w którego pierwszej części zwanej /Miejscem/ Świętym, znajdował się świecznik, stół i chleby pokładne. Za drugą zaś zasłoną był przybytek, który nosił nazwę „Święte Świętych”. Ale Chrystus, zjawiwszy się jako arcykapłan dóbr przyszłych, przez wyższy i doskonalszy, i nie ręką – to jest nie na tym świecie – uczyniony przybytek, ani nie przez krew kozłów i cielców, lecz przez własną krew wszedł raz na zawsze do Miejsca Świętego, zdobywszy wieczne odkupienie. Jeśli bowiem krew kozłów i cielców oraz popiół z krowy, którymi skrapia się zanieczyszczonych, sprawiają oczyszczenie ciała, to o ile bardziej krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego złożył Bogu samego siebie jako nieskalaną ofiarę, oczyści wasze sumienia z martwych uczynków, abyście służyć mogli Bogu żywemu.

Wiemy, że Jezus przez swoją męczeńską śmierć na krzyżu otworzył nam  drogę do Nieba. Która wcześniej była dla nas zamknięta przez grzech.

Jednak na co zdała by się zdała ta ofiara, gdyby nie przemienił także nas samych.

Zanim Jezus nie ofiarował siebie na krzyżu uczynki ludzkie, nawet te bardzo dobre nie przybliżały do zbawienia. Dopiero męka Pańska oczyściła ludzkie sumienia z martwych uczynków.

Często to co robimy nie przybliża nas do Królestwa Bożego. To są dziś martwe uczynki. Musimy zastanowić się nad sobą, swoim postępowaniem i zobaczyć gdzie w naszym życiu jesteśmy jakby martwi. Gdzie nie przynosimy owocu duchowego. Musimy zabrać się za siebie i to zmienić.

Jezus stale pragnie naszej przemiany, żebyśmy chcieli służyć z radością Bogu. I żeby ta służba, to działanie przynosiło efekty.
Efekty w postaci dobrych uczynków.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie

 

Czy goście weselni mogą pościć, dopóki pan młody jest z nimi?

19 sty

EWANGELIA
Mk 2,18-22

Uczniowie Jana i faryzeusze mieli właśnie post. Przyszli więc do Niego i pytali: „Dlaczego uczniowie Jana i uczniowie faryzeuszów poszczą, a Twoi uczniowie nie poszczą?” Jezus im odpowiedział: „Czy goście weselni mogą pościć, dopóki pan młody jest z nimi? Nie mogą pościć, jak długo pana młodego mają u siebie. Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy, w ów dzień, będą pościć. Nikt nie przyszywa łaty z surowego sukna do starego ubrania. W przeciwnym razie nowa łata obrywa jeszcze [część] ze starego ubrania i robi się gorsze przedarcie. Nikt też młodego wina nie wlewa do starych bukłaków. W przeciwnym razie wino rozerwie bukłaki; i wino przepadnie, i bukłaki. Lecz młode wino [należy wlewać] do nowych bukłaków”.

Słowa Jezus odnoszą się do czasu, gdy uczniowie będą Go opłakiwać.
Ale odnosząc ten tekst do nas można powiedzieć, że my mamy się radować, bo Jezus jest z nami.
Jesteśmy zaproszeni na ucztę weselną w niebie, ale już teraz możemy jej skosztować przez przyjmowanie Komunii świętej.

A czy przyjmując Komunię – Jezus do serca możemy czuć się nieszczęśliwi. Przyjmowanie Go powinno nie tylko przemieniać nasze serce, ale powinno wpływać na nasze postępowanie. Powinno oddziaływać na całe nasze  życie, które ma coraz bardziej stawać się świadectwem naszej wiary. A co bardziej do niej skłoni niż radość z tego, że jest się chrześcijaninem?

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Ewangelia

 

Namaszczenie, które otrzymaliście od Niego, trwa w was

02 sty

Pierwsze CZYTANIE
1 J 2,22-28

Któż jest kłamcą, jeśli nie ten, kto zaprzecza, że Jezus jest Mesjaszem? Ten właśnie jest Antychrystem, który nie uznaje Ojca i Syna. Każdy, kto nie uznaje Syna, nie ma też i Ojca, kto zaś uznaje Syna, ten ma i Ojca. Wy zaś zachowujecie w sobie to, co słyszeliście od początku. Jeżeli będzie trwało w was to, co słyszeliście od początku, to i wy będziecie trwać w Synu i w Ojcu. A obietnicą tą, daną przez Niego samego, jest życie wieczne. To wszystko napisałem wam o tych, którzy wprowadzają was w błąd. Co do was to namaszczenie, które otrzymaliście od Niego, trwa w was i nie potrzebujecie pouczenia od nikogo, ponieważ Jego namaszczenie poucza was o wszystkim. Ono jest prawdziwe i nie jest kłamstwem. Toteż trwajcie w Nim tak, jak was nauczył. Teraz właśnie trwajcie w Nim, dzieci, abyśmy, gdy się zjawi, mieli w Nim ufność i w dniu Jego przyjścia nie doznali wstydu.

Musimy zachowywać Słowo Boże, które usłyszeliśmy i które wciąż słyszymy na nowo w czasie Mszy św, kazań. Zachowywać to znaczy zapamiętać, rozważać i postępować według niego.
Jeśli będziemy tak robić to naszą nagrodą w przyszłym życiu będzie uczestnictwo w Królestwie Niebieskim.

Namaszczenie, które otrzymaliśmy – czyli chrzest – cały czas oddziałuje na nas. Powinniśmy sobie to uświadamiać.
Św. Jan pisze, że dzięki temu namaszczeniu nie potrzebujemy już pouczenia. Jednak dotyczy to zmysłu wiary, pewnej intuicji, która nam wskazuje co jest dobre, a co złe. Ale wciąż potrzebujemy by nam przypominać i wyjaśniać na nowo Słowo Boże – jak żyć według niego na co dzień.

Mamy trwać w Jezusie, w wierze w Niego. Mamy działać na Jego chwałę i cześć, żebyśmy mogli bez strachu, z radością czekać na Jego ponowne przyjście.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie

 

Dusza moja raduje się w Bogu moim

14 gru

Pierwsze CZYTANIE
Iz 61,1-11

Duch Pana Boga nade mną, bo Pan mnie namaścił. Posłał mnie, by głosić dobrą nowinę ubogim, by opatrywać rany serc złamanych, by zapowiadać wyzwolenie jeńcom i więźniom swobodę; aby obwieszczać rok łaski Pańskiej, i dzień pomsty naszego Boga; aby pocieszać wszystkich zasmuconych, „Ogromnie się weselę w Panu, dusza moja raduje się w Bogu moim, bo mnie przyodział w szaty zbawienia, okrył mnie płaszczem sprawiedliwości, jak oblubieńca, który wkłada zawój, jak oblubienicę strojną w swe klejnoty. Zaiste, jak ziemia wydaje swe plony, jak ogród rozplenia swe zasiewy, tak Pan Bóg sprawi, że się rozpleni sprawiedliwość i chwalba wobec wszystkich narodów”.

Dzisiejsze czytanie pokazuje nam, że wiara to nie tylko smutek, „pokutowanie” na co dzień, chodzenie ze smętną miną.
Ale wiara w Boga daje siłę w życiu, jest źródłem największej radości. Dlatego Izajasz mówi, że weseli się w Panu i jego dusza raduje się w Bogu.
Z samego faktu, że otrzymaliśmy dar wiary powinniśmy się cieszyć i dziękować Bogu.

W moim sercu mieszka Bóg,
a Jego flagą radość jest.
W moim sercu mieszka Bóg,
a Jego flagą radość jest,
a Jego flagą radość jest. („Flaga”)

Dopiero, gdy czerpiemy radość z wiary możemy skutecznie głosić Słowo Boże – „głosić dobrą nowinę ubogim”.

Kto się nawróci, ten się nie smuci:
Każdy święty chodzi uśmiechnięty.
Tylko nawrócona jest zadowolona:
Każda święta chodzi uśmiechnięta…

Nic nie potrzebuje, zawsze się raduje,
Bo święta załoga kocha tylko Boga…
Nic nie potrzebuje, zawsze się raduje,
Bo święta załoga kocha tylko Boga… („Święty uśmiechnięty – taki duży, taki mały…”)

To do czego dążymy i pragniemy – zbawienie powinno być dla nas źródłem radości, a nie smutku.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie

 

Pan Bóg będzie świecił nad nimi i będą królować na wieki wieków

29 lis

Pierwsze CZYTANIE
Ap 22, 1-7

I ukazał mi rzekę wody życia, lśniącą jak kryształ, wypływającą z tronu Boga i Baranka. Pomiędzy rynkiem Miasta a rzeką, po obu brzegach, drzewo życia, rodzące dwanaście owoców – wydające swój owoc każdego miesiąca – a liście drzewa /służą/ do leczenia narodów. Nic godnego klątwy już /odtąd/ nie będzie. I będzie w nim tron Boga i Baranka, a słudzy Jego będą Mu cześć oddawali. I będą oglądać Jego oblicze, a imię Jego – na ich czołach. I /odtąd/ już nocy nie będzie. A nie potrzeba im światła lampy i światła słońca, bo Pan Bóg będzie świecił nad nimi i będą królować na wieki wieków. I rzekł mi: Te słowa wiarygodne są i prawdziwe, a Pan, Bóg duchów proroków, wysłał swojego anioła, by sługom swoim ukazać, co musi stać się niebawem. A oto niebawem przyjdę. Błogosławiony, kto strzeże słów proroctwa tej księgi.

Dzisiejsze czytanie ukazuje nam opis życia przyszłego. W Królestwie Bożym będziemy oglądać oblicze Boga – poznamy to co dla nas było niejasne, tajemnicze.
Tu, na ziemi kochamy Boga miłością, która ma pewne braki – czasem wstydzimy się naszej wiary, grzeszymy raniąc Boga. Tam będziemy tak Go kochać i będziemy do Niego tak przynależeć, że będziemy mieli Jego imię wypisane na czole.

Kiedyś usłyszałam od kogoś takie wytłumaczenie życia przyszłego, które bardzo mi się spodobało: Bóg będzie jak lampa, a ludzie będą abażurem – każdy człowiek będzie jego częścią. Ci, którzy wierzą w Boga i zostaną zbawieni będą przepuszczać światło Boga, będzie ono ich przenikać. Ci, którzy odrzucili Boga także będą częścią abażuru, ale będą miejscami ciemnymi, które nie przepuszczają światła. Ich wiecznym cierpieniem – piekłem będzie to, że Bóg jest tak blisko nich, a oni w życiu doczesnym pragnęli być od Niego jak najdalej.
Wszyscy ludzie będą przebywać w jednym miejscu  i ich serce będzie wiedziało czy są w niebie czy piekle – sami je sobie urządzą.
A Pan Bóg „będzie świecił nad nimi i będą królować na wieki wieków”.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie