RSS
 

Notki z tagiem ‘dziękczynienie’

Nie lękaj się, przychodzę ci z pomocą

11 gru

Pierwsze CZYTANIE
Iz 41, 13-20

Albowiem Ja, Pan, twój Bóg, ująłem cię za prawicę mówiąc ci: „Nie lękaj się, przychodzę ci z pomocą„. Nie bój się, robaczku Jakubie, nieboraku Izraelu! Ja cię wspomagam – wyrocznia Pana – odkupicielem twoim – Święty Izraela. (…) Ty natomiast rozradujesz się w Panu, chlubić się będziesz w Świętym Izraela. Nędzni i biedni szukają wody, i nie ma! Ich język wysechł już z pragnienia. Ja, Pan, wysłucham ich, nie opuszczę ich Ja, Bóg Izraela. Każę wytrysnąć strumieniom na nagich wzgórzach i źródłom wód pośrodku nizin. Zamienię pustynię na pojezierze, a wyschniętą ziemię na wodotryski. Na pustyni zasadzę cedry, akacje, mirty i oliwki; rozkrzewię na pustkowiu cyprysy, wiązy i bukszpan obok siebie. Ażeby widzieli i poznali, rozważyli i pojęli [wszyscy], że ręka Pańska to uczyniła, że Święty Izraela tego dokonał.

Bóg nie patrzy obojętnie na los człowieka. Otacza go swoją opieką, pomaga.
Bóg nie opuszcza nie tylko historycznego Izraela, ale ma pod swoją pieczą każdego człowieka.
Bóg zawsze wysłuchuje próśb człowieka: „Do Pana w swoim utrapieniu wołałem i wysłuchał mnie” (Ps 120, 1).
Tylko my czasem nie potrafimy dostrzec odpowiedzi Boga na naszą modlitwę.

Czasem trudno nam odkryć w życiu codziennym Jego Boską interwencję. Staje się to dla nas widoczne dopiero z upływem czasu.
Możemy dostrzec, że nie podjęlibyśmy pewnych decyzji, gdyby nie ciąg pewnych zdarzeń. Tak właśnie objawia się Boża Opatrzność.
Bóg raczej nie zsyła gromu z nieba, żebyśmy zrozumieli w którą stronę powinniśmy iść.
Najczęściej działa przez inne osoby, wydarzenia, które uważamy za zwyczajne.

Kiedy już uda się nam odkryć Bożą obecność w ciągu naszego życia powinniśmy się rozradować w Panu, dziękować Mu i chwalić Boga za wszystko co dla nas dokonał.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie

 

Jezus rozradował się w Duchu Świętym

02 gru

EWANGELIA
Łk 10, 21-24

W tej właśnie chwili Jezus rozradował się w Duchu Świętym i rzekł: „Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić”. Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: „Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli”.

W dzisiejszej Ewangelii Jezus uczy nas, że do Boga nie można kierować tylko próśb.
Jezus wysławia Boga – odmawia modlitwę dziękczynienia.
My też powinniśmy w naszym życiu znajdować takie sprawy, za które powinniśmy Bogu dziękować. Już sam fakt, że mamy dar życia jest czymś za co można składać Bogu dziękczynienie.

Innym ważnym elementem z dzisiejszej Ewangelii jest fakt, że Jezus się „rozradował w Duchu Świętym”. To znaczy, ze nie chodził ponury. Tak samo my chrześcijanie musimy się uczyć radości z faktu, że jesteśmy dziećmi Bożymi. Bo jak mówi papież Franciszek „chrześcijanin nie może być smutny”.

Panie Boże naucz nas odnajdywać w sobie radość życia!

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Ewangelia

 

Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: Pójdziemy do domu Pana

01 gru

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 122

Idźmy z radością na spotkanie Pana. 

Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: * 
«Pójdziemy do domu Pana». 
Już stoją nasze stopy * 
w twoich bramach, Jeruzalem. 

Tam wstępują pokolenia Pańskie, * 
aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana
Tam ustawiono trony sędziowskie, * 
trony domu Dawida. 

Obyśmy my się tak cieszyli kiedy inni ludzie mówią nam, że teraz idziemy do kościoła.
Uczestnictwo w Eucharystii powinno być dla nas wsparciem duchowym, radością, a nie przykrym obowiązkiem.
„Tam wstępują pokolenia (…) aby (..) wielbić imię Pana”. Kościół nie może się nam kojarzyć tylko z kazaniami, czy oprawą liturgiczną. Kościół to miejsce, gdzie można oddać Bogu uwielbienie, cześć, ale także złożyć podziękowanie, prośby czy po prostu odczuć Jego obecność.
Samo wsłuchanie się w teksty liturgiczne, które wymawiamy czy wysłuchujemy bez refleksji może pomóc w głębszym przeżyciu Tajemnicy Eucharystycznej.

Panie Boże pomóż nam usłyszeć Twój głos pośród gwaru codzienności!

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Psalm

 

Święty, Święty, Święty, Pan Bóg wszechmogący

19 lis

Pierwsze CZYTANIE
Ap 4, 1-11

Potem ujrzałem: (…)  A oto w niebie stał tron i na tronie [ktoś] zasiadał. (…)dokoła tronu cztery Zwierzęta pełne oczu z przodu i z tyłu: Zwierzę pierwsze podobne do lwa, Zwierzę drugie podobne do wołu, Zwierzę trzecie mające twarz jak gdyby ludzką i Zwierzę czwarte podobne do orła w locie. Cztery Zwierzęta – a każde z nich ma po sześć skrzydeł – dokoła i wewnątrz są pełne oczu, i spoczynku nie mają, mówiąc dniem i nocą: Święty, Święty, Święty, Pan Bóg wszechmogący, Który był i Który jest, i Który przychodzi. A ilekroć Zwierzęta oddadzą chwałę i cześć, i dziękczynienie Zasiadającemu na tronie, żyjącemu na wieki wieków, upada dwudziestu czterech Starców przed Zasiadającym na tronie i oddaje pokłon żyjącemu na wieki wieków, i rzuca przed tronem wieńce swe, mówiąc: Godzien jesteś, Panie i Boże nasz, odebrać chwałę i cześć, i moc, boś Ty stworzył wszystko, a dzięki Twej woli istniało i zostało stworzone.

Modlitwa to nie tylko prośba do Boga, ale także dziękczynienie i wychwalanie Go. Apokalipsa ukazuje, że Bóg jest święty, wszechmogący i wieczny. Z tego powodu należy Mu się chwała i cześć. Trzeba dziękować Bogu za to, że stworzył świat z wolnej woli i że powołał do istnienia człowieka z miłości. Dziękować za dobra, których dokonuje w naszym życiu i wychwalać Jezusa za ofiarę na Krzyżu, dzięki której otwarł nam dostęp do Nieba.

„Tobie chór Aniołów śpiewa nową pieśń
Chwała Barankowi

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie

 

Żaden się nie znalazł, który by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec

12 lis

EWANGELIA
Łk 17, 11-19

Zmierzając do Jerozolimy przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei. Gdy wchodzili do pewnej wsi, wyszło naprzeciw Niego dziesięciu trędowatych. Zatrzymali się z daleka i głośno zawołali: „Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami!” Na ich widok rzekł do nich: „Idźcie, pokażcie się kapłanom!” A gdy szli, zostali oczyszczeni. Wtedy jeden z nich widząc, że jest uzdrowiony, wrócił chwaląc Boga donośnym głosem, upadł na twarz do nóg Jego i dziękował Mu. A był to Samarytanin. Jezus zaś rzekł: „Czy nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu? Żaden się nie znalazł, który by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec”. Do niego zaś rzekł: „Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła”.

Do Jezusa przyszło 10 ludzi prosząc o uzdrowienie. On kazał im iść do kapłanów – to oni pełnili rolę lekarzy, którzy stwierdzali czy są oni już czyści, czy mogą wrócić do życia, czy nadal muszą przebywać poza miastem.
Gdy byli w drodze zauważyli, że są już zdrowi. Tylko jeden z nich wrócił.
Jak często my prosimy o coś Boga kiedy czujemy się słabi fizycznie czy psychicznie. A jak mało z nas pamięta by wrócić do Boga i Mu podziękować w modlitwie.
Panie Boże naucz nas dziękować Tobie za wszystkie dobra, którymi nas obdarzasz!

***
„Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła” – te słowa występują często w Ewangelii. Jezus mówi je do osób, które dokonały jakiegoś wysiłku, żeby się z Nim spotkać. To połączenie wiary i działania powinno nam stale towarzyszyć. Nie można w fałszywy sposób ufać Bogu – oznacza to, że nie można prosić Boga o pomoc samemu  nie robiąc nic.
Wiara może uzdrowić, ale wiara poparta uczynkami.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Ewangelia