RSS
 

Notki z tagiem ‘czytanie’

Wy natomiast macie namaszczenie od Świętego

31 gru

Pierwsze CZYTANIE
1 J 2,18-21

Dzieci, jest już ostatnia godzina, i tak, jak słyszeliście, Antychryst nadchodzi, bo oto teraz właśnie pojawiło się wielu antychrystów;
stąd poznajemy, że już jest ostatnia godzina. Wyszli oni z nas, lecz nie byli z nas; bo gdyby byli naszego ducha, pozostaliby z nami;
a to stało się po to, aby wyszło na jaw, że nie wszyscy są naszego ducha.Wy natomiast macie namaszczenie od Świętego i wszyscy jesteście napełnieni wiedzą. Ja wam nie pisałem, jakobyście nie znali prawdy, lecz że ją znacie i że żadna fałszywa nauka z prawdy nie pochodzi.

Każdy z nas został namaszczony Duchem Świętym na chrzcie świętym, zostało to wzmocnione przez sakrament bierzmowania. Każdy więc chrześcijanin jest namaszczony od Świętego – Bóg go pobłogosławił, obdarzył łaskami i darami.
Na chrzcie świętym otrzymaliśmy dary, które odpowiednio wykorzystane mogą nam pomóc w przybliżeniu do Boga, w umocnieniu wiary.

Powinniśmy sobie uświadomić jakimi darami obdarzył nas Bóg, że jesteśmy namaszczeni i jesteśmy napełnieni wiedzą.
Siedem darów Ducha Świętego:
-mądrość
-męstwo
-rozum
-rada
-umiejętność
-bojaźń Boża
-pobożność

Te dary otrzymaliśmy. Mamy je w sobie. I tylko od nas zależy czy będziemy je wykorzystywać i rozwijać.
Mamy korzystać z tego co już jest w nas. Nie potrzebujemy prosić o nowe dary.
Często prosimy o dodanie sił, a Bóg już ją nam dał.
Powinniśmy się zastanowić czy potrafimy docenić to co mamy. Czy może prosimy o coś bo czujemy brak, jesteśmy niezadowoleni?
Bóg stworzył człowieka i powiedział, że jest bardzo dobry [Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz (…)A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre - Rdz 1,28-31].
Obdarza nas łaskami. A my ciągle o coś prosimy, odrzucamy to co mamy i pragniemy więcej.

Nie potrzebujemy stać się mędrcami, supermenami wiary. Wystarczy, żebyśmy byli ludźmi wiary i słuchali Słowa Bożego:
„A Pan jej odpowiedział: «Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba mało albo tylko jednego” Łk 10,41

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie

 

Jesteście mocni i (…) nauka Boża trwa w was

30 gru

Pierwsze CZYTANIE
1 J 2, 12-17

(…) napisałem do was, młodzi, że jesteście mocni i że nauka Boża trwa w was, i zwyciężyliście Złego. Nie miłujcie świata ani tego, co jest na świecie. Jeśli kto miłuje świat, nie ma w nim miłości Ojca. Wszystko bowiem, co jest na świecie, a więc: pożądliwość ciała, pożądliwość oczu i pycha tego życia nie pochodzi od Ojca, lecz od świata. Świat zaś przemija, a z nim jego pożądliwość; kto zaś wypełnia wolę Bożą, ten trwa na wieki.

Dzisiaj Jezus mówi do nas przez św. Jana, że jesteśmy mocni. To słowa pokrzepienia dla wszystkich tych, którzy sądzą, że są słabi.
„Jesteście mocni i nauka Boża trwa w was”. Jesteśmy chrześcijanami, modlimy się codziennie do Boga, rozmawiamy z Nim. To nic, że czasem jest ciężko czy nie wychodzi. Ważne, że chcemy to robić i to czynimy. Ważne także jest to, że czytamy Pismo Święte i zastanawiamy się co Bóg do nas mówi przez nie – „nauka Boża trwa w nas”.

Dzisiejsze czytanie pokazuje nam, że dziś mamy cieszyć się z tego co mamy – wiary i gorliwości. Dziś nie jest czas na smutki z powodu braków, to mamy zostawić na inny czas.

Dzisiejszy dzień niech będzie dla nas dniem radości z powodu obecności Chrystusa w naszym życiu.
Musimy także uwierzyć, że jesteśmy mocni. Bóg dał nam tyle sił ile potrzebujemy. Musimy je tylko w sobie odnaleźć.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie

 

Kto (…) w Nim trwa powinien również sam postępować tak, jak On postępował

29 gru

Pierwsze CZYTANIE
1 J 2, 3-11

Najmilsi: Po tym zaś poznajemy, że znamy Jezusa, jeżeli zachowujemy Jego przykazania. Kto mówi: «Znam Go», a nie zachowuje Jego przykazań, ten jest kłamcą i nie ma w nim prawdy. Kto zaś zachowuje Jego naukę, w tym naprawdę miłość Boża jest doskonała. Po tym właśnie poznajemy, że jesteśmy w Nim. Kto twierdzi, że w Nim trwa, powinien również sam postępować tak, jak On postępował. (…)
Kto twierdzi, że żyje w światłości, a nienawidzi brata swego, dotąd jeszcze jest w ciemności. Kto miłuje swego brata, ten trwa w  światłości i nie może się potknąć. Kto zaś swojego brata nienawidzi, żyje w ciemności i działa w ciemności, i nie wie, dokąd dąży, ponieważ ciemności dotknęły ślepotą jego oczy.

Dzisiejsze czytanie można by podsumować dosłownie w kilku słowach: nasza wiara musi się odzwierciedlać w naszych czynach.
Jeśli nazywamy się uczniami Chrystusa to powinniśmy postępować tak jak On nas nauczał – mamy kochać bliźnich, mamy nawet kochać swoich nieprzyjaciół.

Dlaczego Ewangelia nie pokazuje jaką konkretną postawę przyjąć w jakiejś konkretnej trudnej sytuacji, w problemie?
Bo nie ma takiej potrzeby.
Odpowiedzią na wszystko jest miłość.
Jeśli nasze postępowanie wypływa z miłości Boga, Chrystusa i bliźniego to zawsze powinniśmy wiedzieć jak postępować.
Kto kocha ten pragnie dobra dla osoby, którą miłuje. Nie sprawia swoimi uczynkami, że ona cierpi.

Musimy dziś zapytać się samych siebie na ile mówimy prawdę, a ile kłamiemy. Czy wyznajemy wiarę w Jezusa Chrystusa, czy pokładamy w Nim nadzieję? A czy zachowujemy Jego przykazania?
O jakie przykazania chodzi? W Ewangelii mamy to wyraźnie powiedziane: Dziesięć przykazań jest ważne, ale najważniejsze jest przykazanie miłości Boga i bliźniego.

Czy naprawdę je wypełniam?

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie

 

Dusza moja raduje się w Bogu moim

14 gru

Pierwsze CZYTANIE
Iz 61,1-11

Duch Pana Boga nade mną, bo Pan mnie namaścił. Posłał mnie, by głosić dobrą nowinę ubogim, by opatrywać rany serc złamanych, by zapowiadać wyzwolenie jeńcom i więźniom swobodę; aby obwieszczać rok łaski Pańskiej, i dzień pomsty naszego Boga; aby pocieszać wszystkich zasmuconych, „Ogromnie się weselę w Panu, dusza moja raduje się w Bogu moim, bo mnie przyodział w szaty zbawienia, okrył mnie płaszczem sprawiedliwości, jak oblubieńca, który wkłada zawój, jak oblubienicę strojną w swe klejnoty. Zaiste, jak ziemia wydaje swe plony, jak ogród rozplenia swe zasiewy, tak Pan Bóg sprawi, że się rozpleni sprawiedliwość i chwalba wobec wszystkich narodów”.

Dzisiejsze czytanie pokazuje nam, że wiara to nie tylko smutek, „pokutowanie” na co dzień, chodzenie ze smętną miną.
Ale wiara w Boga daje siłę w życiu, jest źródłem największej radości. Dlatego Izajasz mówi, że weseli się w Panu i jego dusza raduje się w Bogu.
Z samego faktu, że otrzymaliśmy dar wiary powinniśmy się cieszyć i dziękować Bogu.

W moim sercu mieszka Bóg,
a Jego flagą radość jest.
W moim sercu mieszka Bóg,
a Jego flagą radość jest,
a Jego flagą radość jest. („Flaga”)

Dopiero, gdy czerpiemy radość z wiary możemy skutecznie głosić Słowo Boże – „głosić dobrą nowinę ubogim”.

Kto się nawróci, ten się nie smuci:
Każdy święty chodzi uśmiechnięty.
Tylko nawrócona jest zadowolona:
Każda święta chodzi uśmiechnięta…

Nic nie potrzebuje, zawsze się raduje,
Bo święta załoga kocha tylko Boga…
Nic nie potrzebuje, zawsze się raduje,
Bo święta załoga kocha tylko Boga… („Święty uśmiechnięty – taki duży, taki mały…”)

To do czego dążymy i pragniemy – zbawienie powinno być dla nas źródłem radości, a nie smutku.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie

 

Jam jest Pan, twój Bóg, kierujący tobą na drodze, którą kroczysz.

12 gru

Pierwsze CZYTANIE
Iz 48, 17-19

Tak mówi Pan, twój Odkupiciel, Święty Izraela: „Jam jest Pan, twój Bóg, pouczający cię o tym, co pożyteczne, kierujący tobą na drodze, którą kroczysz. O gdybyś zważał na me przykazania, stałby się twój pokój jak rzeka, a sprawiedliwość twoja jak morskie fale. Twoje potomstwo byłoby jak piasek, i jak jego ziarnka twoje latorośle. Nigdy by nie usunięto ani wymazano twego imienia sprzed mego oblicza!

Pan Bóg wskazuje nam drogę, którą mamy kroczyć. Stąd mówimy o powołaniu – przeznaczeniu do pewnej drogi życiowej.
Ale Bóg nie zmusza nas do niczego. Ukazuje tylko nam drogę dobrą dla nas. Tylko od naszej decyzji zależy czy ją wybierzemy.

Jednak jak czytamy w Księdze Izajasza „gdybyś zważał na me przykazania, stałby się twój pokój jak rzeka”. Można to odnieść nie tylko do drogi grzesznej, ale do wyboru drogi innej niż ta którą Bóg nam wybrał.
Walka z powołaniem wywołuje w naszej duszy niepokój.

Kroczenie drogą Pana – życie zgodne z wiarą prowadzi nas do zbawienia.

 

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie

 

Nie lękaj się, przychodzę ci z pomocą

11 gru

Pierwsze CZYTANIE
Iz 41, 13-20

Albowiem Ja, Pan, twój Bóg, ująłem cię za prawicę mówiąc ci: „Nie lękaj się, przychodzę ci z pomocą„. Nie bój się, robaczku Jakubie, nieboraku Izraelu! Ja cię wspomagam – wyrocznia Pana – odkupicielem twoim – Święty Izraela. (…) Ty natomiast rozradujesz się w Panu, chlubić się będziesz w Świętym Izraela. Nędzni i biedni szukają wody, i nie ma! Ich język wysechł już z pragnienia. Ja, Pan, wysłucham ich, nie opuszczę ich Ja, Bóg Izraela. Każę wytrysnąć strumieniom na nagich wzgórzach i źródłom wód pośrodku nizin. Zamienię pustynię na pojezierze, a wyschniętą ziemię na wodotryski. Na pustyni zasadzę cedry, akacje, mirty i oliwki; rozkrzewię na pustkowiu cyprysy, wiązy i bukszpan obok siebie. Ażeby widzieli i poznali, rozważyli i pojęli [wszyscy], że ręka Pańska to uczyniła, że Święty Izraela tego dokonał.

Bóg nie patrzy obojętnie na los człowieka. Otacza go swoją opieką, pomaga.
Bóg nie opuszcza nie tylko historycznego Izraela, ale ma pod swoją pieczą każdego człowieka.
Bóg zawsze wysłuchuje próśb człowieka: „Do Pana w swoim utrapieniu wołałem i wysłuchał mnie” (Ps 120, 1).
Tylko my czasem nie potrafimy dostrzec odpowiedzi Boga na naszą modlitwę.

Czasem trudno nam odkryć w życiu codziennym Jego Boską interwencję. Staje się to dla nas widoczne dopiero z upływem czasu.
Możemy dostrzec, że nie podjęlibyśmy pewnych decyzji, gdyby nie ciąg pewnych zdarzeń. Tak właśnie objawia się Boża Opatrzność.
Bóg raczej nie zsyła gromu z nieba, żebyśmy zrozumieli w którą stronę powinniśmy iść.
Najczęściej działa przez inne osoby, wydarzenia, które uważamy za zwyczajne.

Kiedy już uda się nam odkryć Bożą obecność w ciągu naszego życia powinniśmy się rozradować w Panu, dziękować Mu i chwalić Boga za wszystko co dla nas dokonał.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie

 

Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów

08 gru

Drugie CZYTANIE
Ef 1, 3-12

Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa; który napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym na wyżynach niebieskich w Chrystusie. W Nim bowiem wybrał nas przez założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem.
Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów przez Jezusa Chrystusa, według postanowienia swej woli, ku chwale majestatu swej łaski, którą obdarzył nas w Umiłowanym.
W Nim dostąpiliśmy udziału my również, z góry przeznaczeni zamiarem Tego, który dokonuje wszystkiego zgodnie z zamysłem swej woli, po to, byśmy istnieli ku chwale Jego majestatu, my, którzyśmy już przedtem nadzieję złożyli w Chrystusie.

Bóg błogosławi nam każdego dnia, obdarza łaskami, jest obecny w innych ludziach, choć czasem trudno to dostrzec.
Cokolwiek robi dla nas czyni to z miłości. Jest ona tak wielka, że nawet poświęcił Swojego Syna, żebyśmy mogli mieć życie wieczne.

Podobny sens można odczytać z Księgi Sofoniasza:

„Pan, twój Bóg jest pośród ciebie, 
Mocarz – On zbawi, 
uniesie się weselem nad tobą, 
odnowi swą miłość” (So 3, 1)

Bóg jest zawsze z nami, raduje się z naszej obecności wśród wiernych, co dzień odnawia Jego miłość w nas.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie

 

Oto Pan, Bóg, przychodzi z mocą

07 gru

Pierwsze CZYTANIE
Iz 40, 1-11

(…)„Oto wasz Bóg!”. Oto Pan, Bóg, przychodzi z mocą i ramię Jego dzierży władzęOto Jego nagroda z Nim idzie i przed
Nim Jego zapłata. Podobnie pasterz pasie swą trzodę,gromadzi ją swoim ramieniem, jagnięta nosi na swej piersi, owce karmiące prowadzi łagodnie.

Tekst ten ukazuje w jaki sposób będzie wyglądać powtórne przyjście Chrystusa na ziemię – paruzja.
Przyjdzie On w mocy i chwale. Będzie miał władzę, ale nie będzie tyranem, tylko będzie gromadził lud swoim ramieniem, będzie prowadził łagodnie.
Podobne wyobrażenie prezentuje pieśń śpiewana codziennie w czasie adwentu:
Oto Pan Bóg przyjdzie, 
z rzeszą świętych nam przybędzie.
Wielka światłość w dzień ów będzie 
Alleluja, alleluja.

Dzień przyjścia Chrystusa jawi się nam jako radość wielka, święto. Chrześcijanin nie odczuwa strachu na myśl o końcu świata, ale go niecierpliwie wyczekuje.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie