RSS
 

Archiwum - Kwiecień 23rd, 2017

Pierwotna jedność

23 kwi

Ci wszyscy, którzy uwierzyli, przebywali razem i wszystko mieli wspólne. Sprzedawali majątki i dobra i rozdzielali je każdemu według potrzeby.
Dz 2, 44-45

Trudno nam dziś sobie wyobrazić jak można sprzedać wszystko co się ma i oddać na rzecz wspólnoty.
Tłumaczymy sobie, że uczniowie byli biedni, dlatego niewiele tracili.
Bo przecież Jezus powołał rybaków, mówił do rolników. Mówił prostymi słowami do prostych ludzi. I im może łatwo było się pozbyć wszystkiego.

Zastanówmy się – a może wcale nie tak łatwo.
W Dziejach Apostolskich jest przecież historia małżeństwa Ananiasza i Safiry (Dz 5, 1-11). Którzy co prawda sprzedali swój majątek, ale odłożyli sobie część pieniędzy – chcieli sobie coś zostawić na zabezpieczenie, ale nie powiedzieli tego innym tylko skłamali, że wspólnocie oddali wszystko.

Nie tak łatwo ludziom rozstać się z tym co gromadzili przez wiele lat. To samo dotyczy pieniędzy jak i złych przyzwyczajeń, wad.

Od pierwotnego Kościoła możemy się uczyć zawierzenia Bogu. Oni oddawali wszystko, bo wierzyli, że pieniądze, które dają zostaną podzielone sprawiedliwie, a Bóg będzie ich wspomagał.

Pierwsi chrześcijanie żyli ze sobą razem, w harmonii. Naprawdę tworzyli Wspólnotę.
A jak my postrzegamy naszych sąsiadów z ławki?
Czy nie oceniamy czasem ich po wyglądzie, nie narzekamy na zachowanie?

Najpierw musimy zmienić siebie, a dopiero później możemy innych prosić o przemianę.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Czytanie