RSS
 

Wielbi dusza moja Pana

22 gru

EWANGELIA
Łk 1, 46-56

W owym czasie Maryja rzekła:
«Wielbi dusza moja Pana,
i raduje się duch mój w Bogu, Zbawcy moim.
Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy,
oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą
wszystkie pokolenia.
Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny,
święte jest imię Jego.
A Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenia
nad tymi, co się Go boją.
Okazał moc swego ramienia,
rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich.
Strącił władców z tronu,
a wywyższył pokornych.
Głodnych nasycił dobrami,
a bogatych z niczym odprawił.
Ujął się za sługą swoim, Izraelem,
pomny na swe miłosierdzie.
Jak obiecał naszym ojcom,
Abrahamowi i jego potomstwa na wieki.»

Magnificat to chyba najpiękniejszy hymn jaki możemy znaleźć na karatach Pisma Świętego.
Maryja wysławia w nim Boga za wszystkie rzeczy, które dla niej uczynił.
Ale pewne wersety z hymnu możemy odnieść do siebie i modlić się nimi.

„Wielbi dusza moja Pana” – ten tekst ukazuje, że Boga mamy nie tylko prosić o zaspokojenie potrzeb, ale należy Mu się cześć, chwała. Uwielbienie Boga to nie tylko oddanie Bogu czci, ale także poczucie bycia z Bogiem. Wielbimy Go kiedy czujemy szczególną więź.

„Raduje się duch mój w Bogu, Zbawcy moim”. Radość możemy odczuwać nie tylko kiedy dzieje się nam dobrze w życiu osobistym. Ale po prostu cieszyć się z tego, że Bóg obdarzył nas darem wiary i zbawienia. I cieszyć się z obecności Boga w naszym życiu.

„Gdyż wielki rzeczy uczynił mi Wszechmocny, święte jest imię Jego”. Każdy z nas otrzymał pewne dary, uzdolnienia na chrzcie i w czasie bierzmowania. Pan Bóg działał i działa także na inne sposoby w naszym życiu. Patrząc wstecz często możemy zobaczyć momenty, w których szczególnie nam pomagał. Bóg może wszystko. Trzeba Mu dziękować za to czego już dokonał.

 
Brak komentarzy

Napisane przez w kategorii Ewangelia

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Dodaj komentarz